ขอพระองค์ทรงครอบครอง
..........................................
“จงตัดสินใจว่าท่านจะไม่หาคำแก้ตัวไว้ก่อน
เราจะให้คำพูดและปรีชาญาณแก่ท่าน
ซึ่งศัตรูของท่านจะต่อต้านหรือโต้แย้งไม่ได้”
(ลูกา 21:14-15)
ฉันเคยรู้สึกประหม่าเวลาที่จะเข้าไปนำเสนองานให้กับผู้บริหาร
หรือไปอธิบายข้อสงสัยให้กับผู้บริหารรับทราบ และเข้าใจตรงกันกับสิ่งที่ฉันคิด
หรือแม้แต่เมื่อฉันต้องนำเสนองานของพระเจ้าต่อหน้าผู้คน
ฉันก็มักไม่มั่นใจในตัวเอง และมักจะกลัวผิดพลาดไปก่อนเสมอ
พระวาจาตอนนี้แหละที่คอยเสริมพลังบวกให้ฉัน
เพราะหากกิจการนั้นเป็นกิจการที่ดี เป็นกิจการแห่งการรักและรับใช้
ฉันก็ขอให้พระจิตเจ้าทรงนำทาง เสริมปรีชาญาณ
และใส่คำพูดทุกคำที่ถูกต้องลงในปากของฉัน
ช่วงที่ฉันฝึกพูดอบรมหน้าเสาธงช่วงแรกๆ ฉันประหม่า และลำดับคำพูดไม่ชัดเจน
เพราะฉันใช้ความเป็นฉัน ที่ด้อยค่าตัวเองไว้ ว่าไม่สามารถทำได้
แล้วยังไม่รู้จักวอนขอพระพรแห่งปรีชาญาณอีกด้วยซ้ำไป
มาระยะหลัง เมื่อฉันขาดความมั่นใจเอามากๆ รวมไปถึงถูกตักเตือนเรื่องการพูดบ่อยๆ
ฉันเริ่มรู้จักที่จะวิงวอนขอให้พระเจ้าทรงช่วยเหลือฉัน
ความไว้วางใจในพระเมตตา ความมั่นใจในการทรงนำของพระจิตเจ้า
จะไม่ใช่ฉันอีกต่อไปที่ทำภารกิจเหล่านี้
แต่เป็นพระจิตเจ้าที่ทรงนำชีวิตฉัน ให้คิด พูด และลงมือกระทำ
ฉันเป็นเพียงเครื่องมือของพระเจ้าเท่านั้น
ถ้าย้อนกลับไปดูวิถีชีวิตของฉันเมื่อในอดีต
จนถึงปัจจุบันนี้ สิ่งหนึ่งที่ฉันเปลี่ยนไปอย่างน่าอัศจรรย์
คือการที่ฉันกล้าพาตัวเองออกไปยืนบนเวทีท่ามกลางผู้คน
แม้จะยังไม่ดีที่สุด แต่สำหรับฉันมันดีมากแล้ว
ก่อนที่ฉันจะทำหน้าที่ที่ต้องใช้ความกล้าตั้งแต่การก้าวขาออกไปยืน ณ จุดนั้น
จนถึงการลำดับกระบวนการคิดและพูดอย่างเป็นขั้นตอน
ฉันรู้สึกเหมือนกับต้องถอดร่างขี้อายของฉันออก
และสวมปรีชาญาณแห่งจิตวิญญาณของพระจิตเจ้าลงในร่างของฉันเสียก่อน
ฉันจึงจะสามารถทำภารกิจนั้นได้สำเร็จลุล่วงไปอย่างดี
ทุกกิจการ ทุกความสำเร็จในชีวิตไม่ใช่ได้มาโดยง่ายดาย
สำหรับฉันแล้ว ความพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ลุกแล้วล้ม ล้มแล้วลุก
สลับกันอยู่เช่นนี้ตลอดมา
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันสามารถก้าวข้ามผ่านความทดท้อใจ ความสิ้นหวังมาได้เสมอ
คือเมื่อฉันมองกลับไปและเห็นพระเมตตามากมายที่พระเจ้าประทานให้
ชีวิตที่เหนื่อยล้าทดท้อ ไม่ใช่เพียงฉันเท่านั้นที่ดิ้นรนต่อสู้
แต่เป็นพระเจ้าที่ทรงเดินเคียงข้างฉันตลอดเวลา ทั้งเวลาสุขและเวลาทุกข์
ทั้งเวลาป่วยและเวลาสบาย (ทำให้คิดถึงคำสัญญาในพิธีศีลสมรสด้วย)
และจริงๆ ก็ไม่มีใครเลยบนโลกใบนี้ ที่ได้อะไรมาโดยง่ายดาย
ทุกคนล้วนต้องผ่านความพยายาม การเสียสละตนเอง
ไม่ว่าจะเป็นแรงกาย แรงใจเพื่อให้ชีวิตของตนเองได้ดำเนินต่อไปอย่างดี
“ให้ทำงานอย่างสงบและหาเลี้ยงชีพด้วยน้ำพักน้ำแรงของตน”
(2 เธสะโลนิกา 3:12)
ขอพระเจ้า เข้าประทับ จับจิตข้าฯ
เปิดปรีชา กล้าหาญ งานสวรรค์
เปิดความคิด เปิดชีวิต จิตครบครัน
รับใช้องค์ เจ้าชีวัน ไม่ผันแปร
--------------------------------------------
เติมวิตามินใจด้วยพระวาจา
ไปกับ น้ำผึ้งหวาน
(Theresa Paradee Thescharee)
10-11-2022
คัดลอกLinkเพื่อแบ่งปันบทความ >> https://bit.ly/3UFy191
